Amalan singkat mengucapkan selamat sejahtera kepada seseorang

Mulakan dengan orang yang mudah

Fikirkan seseorang yang anda rasa selesa mendoakan yang baik. Ia boleh membantu untuk menggambarkan butiran yang biasa, seperti bunyi suara mereka. Pilih hasrat pendek dalam perkataan yang anda gunakan secara semula jadi.

Ulang perlahan-lahan

Tawarkan hajat sekali, kemudian tunggu nafas sebelum mengulanginya. Perhatian mungkin melayang kepada butiran kehidupan seseorang. Kembali kepada kata-kata apabila anda perasan perkara itu berlaku.

Akhiri dengan isyarat biasa

Biarkan latihan berhenti selepas beberapa ulangan. Jika ada cara kecil untuk bertindak mengikut hasrat, seperti mendaftar masuk pada masa yang sesuai, anda boleh memutuskan kemudian sama ada untuk melakukannya.

Sediakan satu eksperimen kecil

Mulakan dengan mengingati satu orang yang dikenali. Ini memberikan amalan permulaan yang anda boleh kenali walaupun pada hari yang sibuk. Untuk percubaan pertama ini, jadikan tetapan mudah untuk diulang. Anda boleh memilih satu frasa yang anda boleh ingat selepas jeda. Luangkan sedikit masa untuk melihat di mana perhatian anda sudah tertumpu sebelum anda bermula. Intinya adalah untuk mempunyai rujukan yang jelas untuk seluruh sesi, jadi pilihnya sementara anda masih mempunyai masa untuk berfikir.

Untuk mengucapkan selamat sejahtera kepada seseorang, pemerhatian untuk diperhatikan adalah maksud keinginan pendek dalam perkataan biasa. Beri diri anda peluang ringkas untuk melihatnya semasa persekitaran biasa. Jika anda terus menukar tetapan, sukar untuk mengetahui sama ada pengalaman anda berubah disebabkan senaman atau kerana anda berpindah ke bilik lain. Pastikan satu butiran tetap untuk dua percubaan pertama anda. Sebaik sahaja anda mengenali perkara yang anda cari, anda boleh mencubanya dalam tetapan lain.

Fikirkan dari segi satu isyarat yang boleh diperhatikan dan satu tindak balas. Petunjuk itu boleh membawa seseorang yang dikenali di fikiran. Apabila ia berlaku, berhenti seketika dan perhatikan maksud hajat pendek dalam perkataan biasa. Kemudian teruskan mengikut kadar anda sendiri. Urutan kecil ini lebih mudah untuk dilawati semula daripada pelan yang bergantung pada mengingati beberapa arahan sekaligus. Jika anda terlepas isyarat, cari peluang kemudian untuk bermula. Gangguan biasa adalah alasan yang mencukupi untuk membuat percubaan seterusnya lebih pendek.

Perhatikan apa yang berlaku semasa latihan

Pada permulaan, perhatian mungkin kekal dengan senaman untuk seketika sahaja. Lihat jika anda boleh mengetahui bila ia berubah. Dalam amalan ini, contoh yang berguna ialah terperangkap dalam cerita tentang orang itu dan bukannya mengulangi keinginan itu. Perhatikan apa yang anda lakukan sebelum itu berlaku. Selalunya anda boleh mengenal pasti satu titik di mana perhatian anda bergerak, walaupun anda tidak dapat mengingati apa yang berlaku beberapa saat sebelum ini. Perkara itu memberi anda sesuatu yang khusus untuk diperhatikan semula.

Apabila anda melihat peralihan, kembali kepada perkataan yang sama apabila anda melihat cerita itu. Beri sedikit masa pelarasan sebelum menilai sama ada ia membantu. Perhatikan apa yang anda lakukan sejurus selepas kembali. Sesi selebihnya mungkin berasa berbeza walaupun gangguan yang sama datang kembali. Tanda perubahan yang praktikal ialah anda boleh menyatakan hasrat tanpa cuba mencipta perasaan. Itu adalah penerangan tentang sesuatu yang anda boleh alami secara langsung dalam latihan.

Anda boleh bekerja dengan maksud hasrat pendek dalam perkataan biasa untuk regangan pendek dan kemudian berhenti seketika. Semasa jeda, cari sama ada perkataan itu terasa semula jadi apabila anda menyebutnya perlahan-lahan. Bandingkan apa yang anda perasan pada awal sesi dengan apa yang anda perasan pada penghujungnya. Anda mungkin mengingati bahagian terakhir dengan lebih mudah. Jika ya, asaskan percubaan seterusnya anda pada perincian yang sebenarnya anda perhatikan dan bukannya cuba membina semula segala-galanya dari awal.

Cuba variasi dan bandingkan

Pada percubaan kedua, bandingkan dua hasrat pendek dan simpan yang anda boleh ulangi dengan selesa. Pastikan bahagian yang mudah membiak sama seperti sebelumnya. Ini menjadikan kedua-dua pengalaman lebih mudah untuk dibandingkan. Fikirkan tentang urutan peristiwa semasa ia masih baru-baru ini. Sebagai contoh, anda mungkin masih ingat apabila anda mula-mula melihat maksud hasrat pendek dalam perkataan biasa atau apabila perhatian anda beralih. Malah satu perbezaan yang anda boleh huraikan dengan jelas sudah cukup untuk membimbing percubaan lain.

Menukar tetapan boleh menjadikan satu bahagian latihan lebih mudah dan bahagian lain lebih sukar. Khususnya, orang yang anda pilih boleh menimbulkan perasaan bercampur-campur. Jika ini berlaku, mulakan dengan orang lain atau jadikan keinginan itu lebih neutral. Berehat sebentar sebelum mencuba versi terlaras supaya anda boleh mengetahui percubaan yang anda ingat. Beri perhatian sama ada perkataan itu terasa semula jadi apabila anda menyebutnya perlahan-lahan dan tentukan persediaan yang memberikan rujukan paling jelas kepada anda.

Satu cara untuk membandingkan kedua-dua versi adalah untuk menamatkan kedua-duanya pada satu titik yang anda boleh kenali. Selepas setiap percubaan, ingat semula permulaannya, gangguan pertama dan butiran terakhir yang anda perhatikan. Jika satu versi memberi anda pengertian yang lebih jelas tentang maksud hasrat pendek dalam perkataan biasa, cuba yang itu lagi kemudian. Anda boleh mengekalkan versi lain sebagai sandaran untuk sehari apabila tetapan biasa tidak tersedia.

Jadikan latihan itu sesuai dengan tetapannya

Sebelum anda mengulangi mengucapkan selamat sejahtera kepada seseorang di tempat lain, lihat perkara yang diperlukan oleh tetapan baharu daripada anda. Anda mungkin mempunyai sedikit masa, lebih ramai orang berdekatan atau tempat lain untuk duduk atau berdiri. Mulakan dengan menyemak apa yang praktikal di sana. Anda masih boleh bekerja dengan maksud hajat pendek dalam perkataan biasa jika ia sesuai dengan persekitaran. Apabila persekitaran memerlukan perhatian anda, selesaikan latihan dan jaga apa yang berlaku di sekeliling anda.

Buat satu perubahan lebih awal daripada mengubah beberapa perkara semasa anda berlatih. Titik permulaan yang mungkin ialah satu frasa yang anda boleh ingat selepas jeda. Cubalah di tempat yang paling mungkin anda gunakan. Jika anda mendapati bahawa orang yang anda pilih boleh menimbulkan perasaan bercampur-baur, ingat bahawa arahan yang sama boleh dirasakan berbeza di tempat lain. Tanya sama ada anda perlu menukar isyarat, tetapan, atau berapa lama anda berlatih. Uji mana-mana perubahan yang kelihatan paling mudah untuk diterbalikkan.

Perhatikan sama ada anda boleh mengatakan hasrat tanpa cuba mencipta perasaan. Jika ia mengambil masa yang lebih lama untuk diperhatikan dalam tetapan ini, berikan diri anda tugas yang lebih pendek untuk percubaan seterusnya. Gunakan saat pertama yang jelas dan bukannya menunggu sehingga keseluruhan latihan terasa biasa. Keputusan yang anda buat boleh semudah mengubah tempat anda bermula. Dengan cara itu anda mempunyai satu perbezaan khusus untuk dicari apabila anda kembali.

Akhiri dengan pemerhatian yang berguna

Apabila anda selesai, ingat sama ada perkataan itu terasa semula jadi apabila anda menyebutnya perlahan-lahan. Anda boleh meletakkan pemerhatian ke dalam satu ayat, kuat atau tertutup. Namakan peristiwa itu dan sebutkan apabila anda perasan. Pemerhatian ringkas lebih mudah digunakan pada masa akan datang daripada penilaian umum tentang cara sesi itu berjalan. Sebagai contoh, menyedari bahawa anda boleh mengucapkan hasrat tanpa cuba mencipta perasaan memberi anda alasan untuk mengekalkan pendekatan yang sama untuk percubaan lain.

Jika anda mengulangi latihan di tempat yang berbeza, mulakan dengan mengingati seseorang yang dikenali apabila anda boleh. Lihat sama ada maksud hajat pendek dalam perkataan biasa masih mudah untuk diperhatikan. Jika persekitaran berubah, mulakan dengan orang yang berbeza atau jadikan keinginan itu lebih neutral. Perubahan kecil ini membolehkan anda memastikan amalan boleh digunakan di dalam bilik atau jadual yang mungkin berbeza dari satu hari ke hari yang lain. Berikan tetapan baharu percubaan singkat sebelum menambah lebih banyak masa.

Pilih satu perkara yang anda mahu bawa ke percubaan seterusnya. Anda mungkin menyimpan satu frasa yang anda boleh ingat selepas jeda, atau anda mungkin mengekalkan cara anda kembali apabila anda perasan terperangkap dalam cerita tentang orang itu dan bukannya mengulangi hasrat tersebut. Tamatkan latihan di sana, sementara langkah seterusnya masih jelas. Apabila anda mencubanya sekali lagi, semak sama ada pilihan anda memudahkan permulaan. Biarkan sesi seterusnya menjawab soalan itu dengan cara tersendiri.